Koncepcija stana u višeporodičnoj zgradi u Vršcu odlikuje se krajnjim usložnjavanjem enterijerskog vokabulara: arh. Nenad Veličković primenjuje skulptoralni postupak “vajanja” prostora, od poda, preko zidova, do same tavanice. Često se pribegava kontrastima: u koloritu, teksturi, dizajnerskoj liniji mobilijara. Prostor je raščlanjen, što je posledica zatečenog rasporeda ali i autorove težnje da na relativno maloj raspoloživoj površini (kakvom se obično odlikuju stanovi u okviru višespratnica) stvori krajnje funkcionalan životni ambijent.

Glamuroznost, koloritski naboj, dekorativna zasićenost prostora, intenzivna pažnja pri obradi poda, dominantni likovni efekat tavanice, predstavljaju uobičajene arhitektonske postupke u već izgrađenom autorskom stilu arhitekte Veličkovića. Sve to pripada njegovom afinitetu prema »barokizaciji« prostora.